
باز هم برق خانه رفته. نمیدانم این بار چندم در این هفته است. از پنجره به حیاط نگاه میکنم که چراغش روشن است. چراغهای آپارتمان روبرویی و کل کوچه هم. حتما باز فیوز پراندهایم. به آشپزخانه میروم و جهت سویچهای جعبه فیوز را عوض میکنم، اما اتفاقی نمیافتد. به اتاقم برمیگردم و پرده را کنار میزنم. نورپردازی نمای آپارتمان روبرویی اتاق من را به اندازه ی یک لامپ ۱۰۰ واتی روشن میکند، اول به این فکر میکنم که این ساختمان ماهی چقدر هزینهی نورپردازی در قالب قسمتی از شارژ ماهانه از ساکنینش میگیرد؟ و چرا انقدددر به ساختمان ما نزدیک است؟ قدیمترها خیابان های۱۲ متری واقعا ۱۲ متر بودند. صدای قارقار کلاغ، ...
ادامه مطلب