same shit, different day
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
در پست قبل، تستی در قالب یک دیالوگ ساختگی در رابطه با حواس پنجگانه منتشر شد،
از فردی خواسته می شود که بین حواس پنجگانه _که عبارتند از: بینایی، بویایی، چشایی، لامسه و شنوایی_ یکی را انتخاب کند و فرد قدرت تکلم را انتخاب می کند.
این تست بین افراد زیادی منتشر شد و هرکسی از منظر خود جوابی داد، غالبا گفتند که حس بویایی یا شنوایی را معاوضه می کنند یا جوابهای دیگری از جمله گول زدن مرد یا جواب های خیلی پیچیده ی معادله وار که فقط هضم کردنشان یک روز طول می کشد تحویل گرفتم و فقط تعداد بسیار کمی به نکته ی انحرافی قضیه اشاره کردند: مرد نمی تواند قدرت تکلم را از شما بگیرد.
طی روند تست، دلایل مختلفی برای نرسیدن به جواب درست به نظرم آمد:
-شخص دسته بندی درست حواس پنجگانه را به یاد نمی آورد یا از آن اطلاع ندارد.
-سرسری خواندن مساله، بی توجهی یا عدم تمرکز، باعث می شود که فرد به اولین جوابی که به ذهنش می رسد اکتفا کند و دنبال راه حل های بهتر نرود.
-به دلیل اینکه توجه فرد تنها روی یک قضیه معطوف می شود، مغز خیلی سخت می تواند احتمالات دیگر را بررسی کند و به دنبال راه حل های پیچیده و خاص برای پیدا کردن جواب می گردد، درحالی که ممکن است ساده ترین راه حل ممکن پیش رویش باشد.
نکته ی ناراحت قضیه این است که با فراگیر شدن شبکه های اجتماعی و نرم افزارهای اطلاع جمعی (کشتار ذهن جمعی درواقع!) درصد هشیاری مردم روز به روز پایینتر می آید و هرچه بیشتر به سرسری خواندن مطالب و رد شدن از روی آنها عادت می کنند، و دیگر کمتر کسی حوصله ی فکر کردن روی چیزهایی که می خواند یا تحقیق راجع به صحت آنها را دارد. هر روز از حجم زیاد اطلاعات مختلف تغذیه می شویم که درصد زیادشان حتی مفید هم نیستند، و می توان به آنها لقب "پفک ذهنی" داد. یعنی مغزمان آن دسته از اطلاعات را می پذیرد و گاز می زند که صرفا بیکار نباشد. و گاهی نه تنها سودی برایش ندارد، بلکه ممکن است باعث ضرر هم بشود.
خوراک مغزمان را درست اتخاب کنیم،
و همچنین یادمان باشد که:
برچسب:
نویسنده: زهرا صمیمی